SEVGİ NEDİR BİLİYOR MUSUN KAPTAN?

5

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Sevgi bizim dilimizde aslında budur. Zamanın tamamında olmak, arta kalan alanda anımsamak değil.

Ne demiş Eric Fromm “Yaşamı paylaşmak, sevgiyi paylaşmaktır. “

***

Sevgi demek, sevgili demek değildir he.

Sevgi; anneye, evlada, arkadaşa, eşe, dosta, hayvana hatta çiçeğe bile duyulur.

Sevgide kıskançlık yok

rekabet yok  

dedikodu yok

ya da başka bir olumsuz duygu yok.

Sahi bir çiçeği sevip onunla nasıl bir rekabet içeresinde olabilirsin ki?

Veya evladının arkasından nasıl dedikodu yaparsın?

Yoksa anneye mi kıskançlık duyarsın?

Hiç birini yapamayız değil mi? Okurken bile dedik ki içimizden daha neler?

Evet, çünkü gerçek sevgide bunların sözü dahi edilemez.

 ***

Sevdiğimiz kişilerle bir adı olmasına gerek yok, tadı olsun yeter.

Bu sebeple ki birbirimize sevdiklerimize bir şey değil her şey olalım.

Eğer başka birisine kendimize yetemediğimiz için bağlanıyorsak, karşımızdaki kadın ya da erkek bizim için bir cankurtaran olabilir belki ama aramızdaki bağ hiçbir zaman sevgi bağı olamaz.

Çünkü asıl sevgide çıkar ilişkisi olmaz. Çıkar ilişkisi olacak tek şey onun sevgisiyle ruhumuzun huzur bulması olacaktır.   Çünkü sevdiklerini kaderine terk edemezsin onun mutlu olması için elinden geleni yaparsın onun huzurlu olması için.

Sevgiyi değerli yapan şey mücadeledir.

***

Birisine şunu dediğinizi düşünsenize “Kalbimi süsleyen en güzel hissin.”

Okuduğumuzda aklınıza ilk gelen kişi kimdi?

Lise yıllarımızda çatıştığınız arkadaşınız mı?

Yoksa mahallede kavga ettikleriniz mi?

İş yerinde rekabet içerisinde olduklarınız mı?

Hangisi?

Kim?

Hiçbiri.

Değil mi?

Çünkü kalbini süsleyen en güzel his sevgidir.

Bunu okuduğunda aklına gelen ilk kişi senin sevgindir.

Kalbine sığmayan kalbini süsleyen en güzel sevgi.

Ruhunuza iyi gelenlere sahip çıkın.

Sevgiye sahip çıkın.

Nefret, kötülük, rekabet, tartışma, soğukluk, kin bunların hepsini bir kenara bırakın.

Ruhunuzu bu kirli duygulardan azad edin.

Ruhunuzu boğun güzelliklere.

***

Erich Fromm der ki ; “Sevgide, iki varlığın bir olması yine de iki kalması gibi bir paradoks ortaya çıkar” Yani burada demek ister ki bir olalım birlik olalım ama kendi hayatımız olduğunu unutmayalım birer birey olduğumuzu unutmayalım her şeyi birlikte yapmak zorunda değiliz. Elbette bunun altına ben de imzamı atıyorum fakat şunu da unutmadan ilerleyelim.

Sevdiklerimizi hiçbir dünya telaşına değişmeyelim. Onlar her şeyden çok daha değerli daha doğrusu sevilmeye layık insanları bulduğumuzda onları kaybetmeyelim.

Benim bu hayatta yaptığım en iyi şey sevmek. kin gütmem, nefret etmem,  uzaklaşmam, soğumam, beddua etmem. Çiçeği bile büyüten sevgi insanı hiç iyileştirmez mi?

İnsanları seviyor olmak bile nefret etmemek, uzaklaşmamak, beddua etmemek beni iyileştirdi.

Neden?

Çünkü kalbimin amacından şaşmasına hiçbir zaman izin vermedim o sadece sevdi.

Kalbim istedi beynim onayladı ve ruhum yaşadı.

***

Kısacası sevgiyle kalmak için çok çabalamaya gerek yok.

Gözün görsün, kalbin anlasın ruhun yaşasın yeter.

Kendime not: günün sonunda ne olursa olsun kalbine dön.