MAVİ ŞAHİT

2

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Günü zor bitirdim.

Koşar adım eve gelip sana giyindim.

Hareket saatine yetişemem diye

Erkenden çıktım yola.

Çantamda sana yazdığım şiirler,

Elimde aşkın romanı ile geliyorum sana.

Sabaha karşı saat dörtte

Ankara AŞTİ’de

Buluştu bu eller aşk ile.

Kalpler bir olmuş tek ritimde atıyordu.

Zaman durmuş,

Mavi başlamıştı.

Kucağında döndürdüğünde beni

Dünya dönmeyi unutmuştu sanki.

Yüreğinden saçılan seviyi,

Serpiştirdim tüm hücrelerime.

Kalbimizden doğan güneşin,

Batmak gibi bir rutini yoktu.

Kainat hazırdı bu sonsuzu yaşamaya.

Zaman kavramını yitirmişti.

Akrep yelkovanı kovalamayı bıraktı,

Yelkovanın zaten hiç hali yoktu.

Acıkmak mide doldurma eylemiydi,

Biz gönlümüzü doyurmuştuk.

Susamak en son Kerbela’da acı bir hatıra

Bize gözpınarlarımız yetmişti.

Üşümek kelimesini sildik attık.

Sıcacık kollarda sarmalanınca.

Isındık iliklerimize kadar.

Sanki bir sinemanın perdesindeydik.

Ya da radyonun arkası yarınında.

Sonraki anlara özlemle.

Dudaklarının lezzetini hiçbir gurme tarif edemezdi,

Zira o kadar benimdi.

İki kişi lakin bir bütündük.

Tenindeki huşu huzurun adıydı.

Ah o boynun

Başımı döndürüyordu.

O zaman almıştım bir ömür benimle kalacak

O cennet kokuyu.

İnanılmayacak kadar büyük,

Akıl almayacak kadar gerçek,

Kalplere sığmayacak kadar Maviydik.

Zaten o da tek şahidimizdi.