İNSANCA BİTİREBİLMEK

4

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Hala seviyor olmak mı sence?

Maalesef ki günümüz gereği daha önceki yazılarımıda da belirttiğim gibi iyi olmayı insan olmayı insanlar saflık olarak değerlendiriyor.

Bu sebeple ki artık insanca bitirebilmek kavramı çok büyük bir değer oluyor. Çünkü insanlar saf görünmemek için iyi olmamayı tercih ediyor.

Halbuki geçmişimiz, saniyemiz, dakikamız, saatlerimiz, günlerimiz, aylarımız ve hatta yıllarımız karşımızda insanca bitiremediğimiz insanla geçmiş oluyor.

Ahde vefa derler ya eskilerimiz bundan bir haber yaşıyor olmaya başladık artık. Ne acı değil mi?

Zamanında aldığı nefesle hayat bulduğumuza inandığımız insanlara bazen ayıracak bir beş dakikamız olmadığı için bile uzak kalıyoruz.

***

“Onsuz nefes alamam .”

“O olmadan yaşayamam. “

“O giderse ben ne yaparım. “ dediklerimiz en uzağımızdaki yabancımız oluyor.

Ne üzücü.

Ne acı.

Hayat bu değil. Eskiden bu değildik sanki.

Eskiden severdik, değer verirdik. Arkasından dahi konuşmaz konuşturmazdık. Şimdi ise birbirimize bir vedayı bile çok görür olduk.

***

Bitti.

Böyle bitiriyoruz artık. Böyle yapa yapa öylesine tükettik ki her şeyi.

Sonu aynı olacak diye öylesine korkar olduk ki. Yeniyi başlamaya ne hacet.

Eskiden kopamadık çünkü. İnsanca bitiremedik. Konuşamadık, anlatamadık, söyleyemedik.

Yapamadıklarımız yer içimizi.

Hep bir kavga dövüş hep bir “Ben” duygumuz oldu. Karşı tarafı dinlemedik bile.

Dinlemedik ki anlayalım.

***

Bir arkadaşım bana dedi ki ; “Kübra, bitti diyerek bitirdik. Nefesim kesildi. Bit ti. İki hece. Kelime dahi değil. Nasıl böyle olduk. Ne ara bu hale geldik. Nasıl göremedik bazı şeyleri buraya gelene kadar” dedi.

Neden biliyor musunuz?

Konuşamamaktan.

İnsanız.

Konuşmak, dinlemek, anlamak, düşünmek.

Bunlar insana özgü ve insanın insan olduğunu bilerek yapması gereken şeyler.

Susarak, bakarak ve sadece giderek olmaz. Konuşmak, düşünmek, düşündürerek konuşmak, anlatmak gerek. Konuşarak aşılmayacak bir şey olduğuna inanmıyorum ben. Yeter ki cümlelerimizin rengi uysun tenimize.

***

Bitemedik. Bitiremedik. İnsan gibi hiç bitiremedik.

Keşke bitirmek de gitmek kadar basit olsa. Gitmişiz fakat bitirememişiz.

Son kez diyememişiz elveda.

***

Bir şeyleri fark edeceğiz, fark edeceksiniz. Herkes bir şeylere başlayabilir ama herkes bitiremez. 

Bitirmeyi de bilelim.

Selamız okunmadan,

Cenazemiz soğumadan,

Tabutumuz omuzlara alınmadan.

***

“Bu dünya dağa benzer ve yankısı senden gelir .” Demiş Şems-i Tebriz.

Ne konuşursak onu duyarız. Nasıl konuşursak öyle karşılanırız. Nasıl duyarsak öyle duyuluruz. Yani biz ne gönderirsek bize o gelir. Hep güzellikler gelmesi dileğiyle.

Kendime not; ne olursa olsun günün sonunda kalbine dön.